Solcu Bloglar Birliði

(Bu yazý postakodu tarafýndan gönderilmiþtir.)

Sosyal refah sosyalizmin ana ilkesi olup, toplumun, ülke içinde elde edilen kazançtan eþit ve adil olarak pay almasýdýr. Eðitim, saðlýk, adalet, barýnma, çalýþma ve yaþama hakký sosyal devlet güvencesinde olup, devlet vatandaþýna eþit mesafededir. Sermayenin deðil, halkýn yönetimde söz hakký vardýr; halk ise emekçi olduðundan, emek en yüce deðerdir.

Kapitalist toplumlar ise emekten yana deðil, sermayeden yana yönetimlerce yönetilirler ve devlet bir avuç zenginden (oligarþiden) yana olduðundan, vatandaþýna eþit mesafede olmasý söz konusu deðildir. Emekçiler ise daima, asli bir unsur olmak bir yan, sermayenin sýrtýndaki maliyet olarak görülür. Emeðin sömürülmesinden elde edilen artý deðer karlarý daha da arttýrýr.

Aðýr çalýþma koþullarý, uzun çalýþma saatleri karþýlýðýnda alýnan düþük ücretler, maliyet unsuru olarak görülen sosyal haklardan mahrum býrakýlma, yoksunluk emekçileri isyana, haklarýný elde etmek için direnmeye; elde edilenlerin savunulmasýný savaþýmýna sevk eder. Bu tehlikeyi ve sosyalizmin peþinden sürüklediði kitlelerin haykýrýþlarýný; daha doðrusu "zincirlerinden baþka kaybedecek þeyi olmayan emekçilerin zincir " duyan ve emeðin özgürlüðünü isteyenleri gören kapitalist devletler ve sermayedarlar karlarýndan bir nebze olsun vazgeçerek, kýstýklarýný sosyal refahý saðlamak, iþçilerin haklarýný vermek amacýyla bir takým durum iyileþtirmesine yatýrýrlar. Böylelikle "dip dalgasýný" engellemiþ olurlar. Artý deðerden pay alan kitleler, hem haklarýna kavuþmuþ hem de refah içinde yaþadýklarýndan, kapitalizmin sömürüsüne ses çýkarmaz duruma gelmiþler, bir baþka deyiþle evcilleþmiþlerdir. Avrupa'daki emekçilerin rahat bit yaþam sürmesinin nedeni ise budur. Kapitalizm, bir bakýma yaþamýný sürdürmek için düþmanýna öykünmüþtür; yaþamýný düþmanýna borçludur.